koefet

adj.

(1) Qui a mis une coiffe.

●(1732) GReg 177a. Coeffé, tr. «Coëffet.»

●(1803) MQG 9. graguez coeffet ha re da zigoeffi.

(2) plais. (Café) arrosé d'eau de vie.

●(1867) FHB 141/293b. he banne caffe cueffet.

●(1906) GWEN 33. na gemerent ket c'hoaz bemde o c'hafe, koëffet.