Devri

koantiz .1

koantiz .1

f.

(1) Beauté, grâce.

●(1530) Pm 259. Da clasq coantys do queffrysa. tr. Ernault (M p. 257 note 4) « Pour chercher une beauté comme épouse. »

●(1710) IN I 243. Mignounaich an dud yaouanc eo a gustum en em staga ouz ar gouantiz hac ouz an dereadurez eus ar visaich. ●(1732) GReg 87a. Beauté, proportion charmante entre les parties d'un tout, tr. «Van[netois] coëntiçz. coantiçz.» ●543b. Jolivetez, gentillesse, tr. «Coantiz. coëntiz.»

●(1876) TDE.BF 354b. Koañtiz, s. f., tr. «Gentillesse, beauté.»

●(1907) VBFV.bf 41b. koantiz, f., tr. «beauté, gentillesse.» ●(1925) DIHU 167/263. pebéh koantiz ém herhed !

(2) Propreté.

●(1659) SCger 98a. propreté, tr. «coantis.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...