Devri

klorenn

klorenn

f. –où, klorad

I. (marine)

(1) Coque de bateau.

●(1872) FHB 394/231a. Al lestr-ze ne voa chomet anezhan nemet ar glorenn, da lavaret eo en doa collet he stur, he voueliou hag he verniou.

(2) Klorenn sec'h : coque sans gréement, nue.

●(1944) GWAL 163/157. (Ar Gelveneg) Er Gelveneg ne leverer ket ar c'houc'h, hogen ar glorenn. Ar glorenn sec'h a zo ar c'houc'h hep paramantoù na fardaj.

II. (botanique)

(1) Cosse, gousse (de légume, etc.), écale.

●(1499) Ca 38b. Cloezrenn faff vide in boedenn pluffenn.

●(1732) GReg 210a. Coque de noix, tr. «cloreñ-graouñ.»

●(1962) EGRH I 37. klor a vez distaget kloer e Dirinonn Loperc’hed (hogen klorenn) – Implijet hepken evit ar piz hag ar fav (gall : gousse, cosse). »

(2) Cupule.

●(1849) LLB 298. ur gloren miz.

(3) Écorce.

●(1744) L'Arm 124a. Ecusson (…) Espece de greffe, tr. «Imboudeenn étré coêtt ha cloreenn. f.»

●(1907) VBFV.fb 34a. écorce, tr. «kloren, f. (pl. klor, klorad).»

(4) Bogue.

●(1659) SCger 15a. bogue de chasteigne, tr. «cloren quistin.»

(5) Pelure.

●(1732) GReg 709a. Pelure, la peau qu'on ôte de dessus quelque fruit, tr. «Van[netois] cloren. p. clorad.»

III. (ichtyonymie)

(1) Carapace de crustacé.

●(1944) GWAL 163/175. (Ar Gelveneg) krank div glorenn (a zo o vont da gemmañ e grestenn, e glorenn).

(2) Coque.

●(1970) GSBG 204. (Groe) klour (coll.) «coques» pl. klour – sg. klourenn – pl. 2 klourennoù.

(3) Coquille d'huître, etc.

●(1856) VNA 196. après avoir mangé l'huître, ils vous donneraient une écaille, et réserveraient l'autre à votre adversaire, tr. «goudé ma ou dehé daibret en eistren, ind e rehé d'oh ur gloren, hac e hoarnehé en aral d'en hani zou inemb d'oh.»

IV. (domaines divers)

(1) Mince couche (de cire, etc.).

●(1849) LLB 2113. Er gloren koer tenaw lidet ar en touleu.

(2) Coquille d'œuf, etc

●(1732) GReg 210a. Coque d'œufs, tr. «Van[netois] cloren-u. p. clorad-uyëu.»

●(1838) OVD 122. Er perléz, péré e zou bet formet én un amzér ahuélêc ha gurunus, n'ou dès meit er gloren, crouis-ind ol a ziabarh.

(3) Boîte à beurre.

●(1890) MOA 144b. Boîte en bois, qui sert à la campagne, pour renfermer le beurre, tr. «kloren, V[annetais] C[ornouaille].»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...