Devri

klaouier

klaouier

m. –où

(1) Clavier (instrument de musique).

●(1647) Am 815. D’a stoc claffier ho ogrou., tr. « Pour toucher le clavier de vos orgues ».

●(1732) GReg 172b. Clavier d'orgue, de clavessin &c., tr. «Claouyer an touchennou.»

●(1972) SKVT I 130. e poueze war ar c'hlaouier gant holl vizied e zaou dorn. ●(1990) STBL 54. touchennoù e glaouier.

(2) Boîte à outils, (etc.).

●(1774) AC vii. claouyer Lancetezou, tr. «Lancetier.»

●(1924) NFLO. boîte à outils, tr. «klaoier.»

(3) Écrin.

●(1932) BSTR 120. eur mean a briz en eur c'hlaouier.

(4) Étui à épingles.

●(1499) Ca 38b. Clouyer. g. espinglier.

●(1732) GReg 360b. Etui à mettre des épingles, tr. «claouyer. p. claouyerou.»

●(1847) MDM 118. Neuze pep hini a gemer he neud, he glan, he c'hlaouïer, he nadosiou hag he vesken. ●(1876) TDE.BF 348b. Klaouier, s. m., tr. «Etui à aiguilles, à épingles ; pl. ou.»

(5) Klaouier alc'hwezioù : porte-clefs.

●(1732) GReg 172b. Clavier, ce qui sert à joindre plusieurs clefs ensemble, tr. «claouyer alc'houezyou.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...