Devri

kildroenn

kildroenn

f. –où

I.

(1) (en plt d'un chemin) Détour.

●(1903) MBJJ 147. Goude bean græt eur gildroen pe diou, e tremen a-biou d'ar chapel. ●(1925) SATR 84. An hent hon deus grêt a zo hir, ha stank ar c'hildroennou ennan. ●(1931) VALL 212b. Détour, tr. «kildrôenn f.» ●694b. (une) sinuosité, tr. «kildrôenn f.»

(2) (en plt d'un cours d'eau) Méandre.

●(1903) MBJJ 102. ennan meur a gildroen. ●(1931) VALL 456a. Méandre, tr. «kildrôenn f.»

(3) (en plt de qqn) Ober kildroennoù : faire des détours.

●(1902) PIGO I 196. An ti na oa ket pell, ha koulskoude, n'o devoa ket a fin d'ober kildroenno.

II. sens fig.

(1) Détour, biais, prétexte.

●(1931) VALL 212b. Détour, biais, prétexte, tr. «kildrôenn.»

(2) Hep kildroenn : sans détour.

●(1909) FHAB Gwengolo 266. Va lezit da lavaret d'eoc'h, heb tamm kildroen ebet (...) peger bras eo va nec'hamant.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...