Devri

kildro .2

kildro .2

m./f. & adv. –ioù

I. F.

(1) (en plt d’un chemin, d’un itinéraire) Détour.

●(1896) GMB 555. pet[it] tréc[orois] kildro m. détour.

●(1907) AVKA 24. Da vo (…) peb krec'h plenaet, ar c'hildroio resaet. ●(1928) BREI 57/2a. En eur c'hildro, koulskoude, e welomp eun den o vont en hon rôk. ●(1954) VAZA 166. da loveal e meur a fjord gant muioc’h a gildro ha gouezoc’h c’hoazh eget re Sveden.

(2) (en plt de lignes tracées) Entrelacs.

●(1921) FHAB Ebrel 84. linennou flour d'al lagad hag en em veske, en em glaske, ganto n'ouzon ped tro ha kildro.

II. sens fig.

(1) Tergiversation.

●(1857) HTB 172. An tad goude meur a zigare hag a gildro a lezas he vap da vont gantan.

(2) Ruse, tromperie.

●(1866) LZBt Gwengolo 198. ec'h eo red adeeunan ioulo (bolanteo) kamet adaleg ar vugaleach gant ann druflerez hag ar c'hildro. ●(1866) LZBt Du 222. he gomzo hep nep kildro am laka souezet.

●(1905) BOBL 18 novembre 61/2a. kavet e vo mare pe vare trukou ha kildroiou evelse da greski deuz eun neubeudik ho patant. ●(1919) MVRO 6/4d. n'euz hallet hini bed deuz outê / Dre nerz na dre gildro kaout an trec'h warnout-te.

(3) =

●(1986) PTGN 60. Réd eo tremen dre gildroiou paotred ar bureoiou.

(4) (en plt de qqn) Personne sur qui on ne peut compter, trompeur.

●(1752) PEll 501. Kildro, comme substantif, un vagabond, un homme sur qui on ne peut faire aucun fonds, un trompeur. Ce mot est commun en Léon & Cornwaille.

III. Adv. A-gildro : (?) En formant des méandres (?).

●(1935) BREI 437/3b. ster an Odet, ledan ha dôn, a douge a gil-dro (…) bagiou ar besketaerien d'ar mor bras.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...