Devri

kenoberer / kenoberour

kenoberer / kenoberour

m. –ion Coopérateur.

●(1732) GReg 209b. Cooperateur, celui qui coopere, tr. «Qen-oberour. qen-oberer. p. qen-oberéryen.»

●(1846) BAZ 724. an hini a ioa destinet dezi gant Doue da ken-oberour.

●(1962) EGRH I 31. kenoberour m. -ien, tr. « collaborateur. »

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...