Devri

kellid .2

kellid .2

coll. –où

I. Coll.

A. (agriculture)

(1) Germes.

●(c.1718) CHal.ms ii. germe, tr. «queliden pl. quelit.» ●(1732) GReg 457b. Germe, la partie du grain qui pousse la premiere pour produire la plante, tr. «Qellid.» ●Le germe du blé, tr. «Qellid an ed.»

●(1876) TDE.BF 332b. Kellid, s. m., tr. «Germe de graine.»

●(1907) FHAB Mezheven 121. ar greun hadet ganid / A zidenvo buan, hag a reio kelvid. ●(1915) RNDL 128. Ret é d'er gran mérùel eit ma tei er helid, tr. «Il faut que le grain meure pour que vienne le germe.»

(2) Kellidoù moan : germes de pommes de terre improductifs.

●(1936) IVGA 67. Ha gouzout a rez petra eo kellidou moan ? Hir e tiwanont, nemet ne roont ket avalou douar. N'int ket priziet.

B. (physiologie) Sperme.

●(1744) L'Arm 366b. Sperme, tr. «Clitt ur hroaidur é um feurmein.»

C. sens fig. Germe.

●(1861) BSJ 41. Ag er momand ma oé bet conceuet, donæzoneu er Speréd-Santel e oé diazéet én-hou ; ean-oé er hlid sacret hont, er boquet-hont ag en nean, er vroncen-hont en dès cresquet doh gùen Jessé.

●(1867) FHB 113/69a. C'houi a had e kaloun ho merc'hed kellid ann holl dechou.

II. M. Germe.

●(1744) L'Arm 172b. Germe, tr. «Clidd.. deu.»

●(1907) VBFV.fb 48a. germe, tr. «klid, m. (pl. eu).»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...