Devri

kazel / kazal

kazel / kazal

f. –où d. divgazel

I.

A. (anatomie)

(1) Aisselle.

●(1499) Ca 33a. Casal. g. esselle. ●(1633) Nom 23a. Grandedalæ : le poil de dessous l'aisselle : an bleu á dindan an casel. ●113a. Cinctus Gabinus, manteau qui par-dessous l'aisselle entortille tout le corps : mantell pehiny á dindan an casel á tortis an corf oll. ●167a. Culcitra subalaris : coussin dessous l'aisselle : coussin dindan an casel.

●(1732) GReg 25a. Aisselle, ceux sous le bras de l'homme, tr. «Cazéll. p. toull an gazéll. Van[netois] Cazal. p. casalyeü. er gazal. p. er hazalyeü.» ●Les deux aisselles, tr. «An diou gazéll. an niou gazéll.» ●464b. Gousset, l'aisselle, tr. «Cazell. p. cazellou, diou-gazell.» ●L'odeur du gousset, tr. «C'huëz cazell.» ●(1744) L'Arm 10b. Aisselle (creux sous le bras), tr. «Casal.. pl, casalieu. f.»

●(1876) BJM 31. adaleg an ilin beteg ar goazel.

●(1979) BRUDn 25/41. Pop hini gemere eur zah ha ranke derhen ’nañ dindan e harzal ha oa ket êzet, me zo sur dit.

(2) Pleg ar gazel : gousset.

●(1499) Ca 33a. gal. le lieu dessoubz lesselle b. pleg an casal.

(3) Toull ar gazel : gousset.

●(1633) Nom 23a. Axilla, ala : aisselle : toull an casel.

B.

(1) Ober kazel da ub. : accompagner qqn.

●(1921) BUFA 112. ean er saù, e ra kazal dehon betag er menati.

(2) =

●(1942) DIHU 374/119. é mant goasket, én diù gazal ag ou andrennad.

II. (architecture)

(1) Aile (d'un édifice).

●(c.1718) CHal.ms i. les ailes d'un batiment, tr. «deu gosté un edific' casalieu un edifiç ur batimant.» ●casal casalieu qui signifie les ailes d'une maison. ●(1732) GReg 22a. Ailes d'un édifice, tr. «Casell. p. casellyou, ur maner.» ●(1744) L'Arm 9b. Aile D'un Bâtiment, tr. «Casale ur Menair.»

●(1927) GERI.Ern 268. kazel, V[annetais] kazal f. pl. iou, tr. «aile d'un édifice.»

(2) Croisillon (de transept).

●(1744) L'Arm 86a. Croisée d'une Eglise, tr. «Cazalieu unn Iliss.»

●(1906-1907) EVENnot 28. (Plougouskant) Da gentan e oa c'hoant d'ober eun iliz hep kazulio, tr. «transepts.» ●(1927) GERI.Ern 268. kazel, V[annetais] kazal f. pl. iou, tr. «transept.» ●(1931) VALL 752a. Transept, tr. «kazel f. pl. iou.» ●(1941) DIHU 362/314. É chapel er gazal deheu éh es ur stern-aotér, arnehon, kizellet er vein, tèr taolen a basion hor Salvér.

III. sens fig. Aile, protection.

●(1909) BOBL 10 avril 225/1a. dindan gazel ar c'houarnamant. ●(1925) FHAB Genver 2. an ugent miliard a gristenien a vevas dindan he c'hazel.

IV.

(1) Ober botoù kazel : voir botoù.

(2) Kemer e votoù e-dan e gazel : voir botoù.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...