Devri

kapapl

kapapl

adj.

I. (en plt de qqn)

(1) Capable.

●(1659) SCger 64b. HAbile, tr. «capabl.» ●(1732) GReg 134b. Capable, tr. «Capapl.» ●Cappable, propre à &c., tr. «Capapl eus a. capapl da.» ●(1752) BS 65. ar c'hapapla hac an digna. ●(1767) ISpour 398. à guettéh el mé-mant capable de zesquein. ●(1783) BV 1342. e comeran hardison couls ha pa uen quapap. ●(1790) MG 138. n'en dai quet capapl d'er gobér.

(2) Fort, costaud.

●(1841) IDH 182. pihue e oé er hapaplan. ●(1867) FHB 144/316b. potred ar panielou n'oant ket euz ar re gapapla.

●(1905) HFBI 38. séïs den deus ar ré gapapla. ●196. daou zen eus ar ré guapaplaic. ●(1974) YABA 31.08. Un dén «koupabl» de wélet. ●(1980) LIMO 02 août. ur vouéz koupabl, labourerez spleitabl hag ur larerez-kaer. ●(1980) LIMO 09 août. Koupaplan, les plus costauds (région de Guéméné). ●(1984) HBPD 103. un dén koupabl, brazik mat.

II. (en plt de qqc.) Capable.

●(1846) DGG 205. ar beden pehini eo an arm gapapla d'hon dihoal.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...