Devri

kaotañ

kaotañ

v.

I. V. tr. d.

(1) Kaotañ al leur : appliquer de la bouse sur l'aire à battre.

●(1866) FHB 58/46a. cota al leur ; appliquer de la bouse sur l'aire.

(2) Kaotañ ar stal : faire échouer une entreprise par maladresse.

●(1935) CDFi 23 novembre. n'eo ket pa vezer erruet tost d'ar pal eo mont da gota ar stal. ●(1935) CDFi 30 novembre. da gaota ar stal.

(3) Encoller, coller, apprêter, catir (une étoffe).

●(1790) MG 210. Eit gobér ur uiad, réd-è caudein en ned.

●(1870) FHB 299/301b. Al lian (...) a dle beza kotet, koted mad, ewid ne yalo ket an er, an avel dre enn-ha.

●(1905) FHAB Gwengolo/Here 151. Evit ma vo flouroc'h an neud, e vez kaotet gant brosou ho hano kaotouerou.

(4) fam. Kaotañ a, gant : enduire de.

●(1878) EKG II 71. guelet eur zoudard kaotet he varo d'ezhan a iod gand eur vaouez. (...) ar zoudard kaotet he varo gand iod.

(5) Coller.

●(1659) SCger 27a. coller, tr. «cauta.» ●(1732) GReg 180a. Coller, joindre avec de la colle, tr. «Codta. pr. codtet.»

●(1876) TDE.BF 321a. Kaota, v. a., tr. «Coller avec de la colle.»

II. V. pron. réfl. En em gaotañ : se salir.

●(1866) FHB 58/46a. da zerc'hal an allar ha d'he nem gota e craou ar zaoud.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...