Devri

kalonekaat

kalonekaat

v.

I. V. tr. d.

(1) Encourager.

●(1732) GReg 224a. Donner du courage, encourager, tr. «calounecqaat. pr. calounecqeët.»

●(1844) LZBg 2l blezad-2l lodenn 28. calonnêccat gùel hur hrechénion. ●(1865) LZBt Here 50. o kalonekaat darn. ●(1867) LZBt Genver 238-239. bete kalonekaat ar govizourien all.

(2) Kalonekaat ub. da : encourager qqn à.

●(1910) ISBR 258. aveit ou halonekat de harpein da de zihuen ou bro.

II. V. intr.

(1) Prendre courage.

●(1876) TDE.BF 315b. Kalounekaat, v. n., tr. «Prendre courage.»

●(1935) BREI 436/3b. kalonekaat 'n hini he deus graet, en abeg dont a-benn da bourvezi hec'h-unan ar pez a nac'her outi.

(2) Kalonekaat d'ober udb. : faire qqc. avec plus de cœur, d'ardeur.

●(1927) LZBt Meurzh 39. kalonekât a refont da bedi evit ar Vuzulmaned.

III. V. pron. réfl. En em galonekaat =

●(1862) JKS 391. e tle en em galounekaat he-unan hag ober muia mac'h hell.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...