Devri

kalediñ / kaledañ

kalediñ / kaledañ

v

I. V. tr. d.

(1) Durcir.

●(1499) Ca 30a. Caledaff. g. endurcir.

●(1659) SCger 50a. endurcir, tr. «caleda.» ●(1732) GReg 310a. rendre dur, tr. «caledi. pr. caledet. Van[netois] caledeiñ.» ●310b. Durcir, rendre dur, tr. «Caledi. pr. caledet. Van[netois] caledeiñ.» ●341a. Endurcir, rendre dur, tr. «Caledi. pr. caledet. Van[netois] caledeiñ.»

●(1872) ROU 82b. Durcir, tr. «Caledi.»

►sens fig. Endurcir.

●(1790) MG 408. en devotion, e rantt en imur graignous ; hi e galetta er galon.

●(1824) BAM 179. da sarra ha da galedi hor c'halonou.

(2) Constiper.

●(1732) GReg 201b. Constiper, tr. «caledi ar c'hoff.»

II. V. intr.

A.

(1) S'endurcir, devenir dur.

●(1732) GReg 228a. A hed ur bloavez ar pis, / A zeu da galedi bep miz, tr. «à chaque mois de l'année les pois durcissent.» ●310a. Devenir dur, tr. «caledi. pr. caledet. Van[netois] caledeiñ.»

(2) Cailler.

●(1732) GReg 129b. Cailler, parlant de sang, tr. «caledi. pr. caledet.»

●(1866) FHB 73/164b. ar goad-se aben uguent minut a ioa deut da galedi.

(3) Constiper.

●(1732) GReg 201b. Constiper, tr. «caledi. pr. caledet. Lacqât ar c'hoff da galedi.»

B. sens fig.

(1) S'endurcir.

●(1877) EKG I 64. Dont a ra da galedi enn he bec'het.

(2) S'endurcir.

●(1905) KANngalon Eost 469. Ar plegou fall a laka kalon an den da galedi.

(3) Kalediñ ouzh ub. : s'endurcir contre qqn.

●(1911) SKRS II 120. Neb a lez he galoun da galedi ouz ar paour.

III. V. pron. réfl. En em galediñ : s'endurcir.

●(1857) HTB 6. ezoc'h en em galedet hag en em empennet da garet an douar hep ken. ●(1863) GOM 193. hac evelse, faut a sclerigen Doue, e cresq mui-oc’h-vui e zisurzou, hac en em galed en droug. ●(1866) SEV 220. mar en em galedit enn ho pec'hed.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...