Devri

kablus .2

kablus .2

adj.

(1) Coupable.

●(1499) Ca 29a. Cablus et confabl tout vng ibi vide.

●(1744) L'Arm 31b. Blamable, tr. «Cabluss.»

●(1821) SST 89. rai cablus eit bet pardonnet. ●(1876) TDE.BF 312a. Kablus, kabluz, adj. (anc.), tr. «Blâmable, coupable.»

(2) Kablus a(g), eus udb. : coupable de (qqc.).

●(1790) Ismar 308. n'en doh quet nezè cablus ag en dibarfætioneu a hou spered. ●(1790) MG 179. cablus ag er péhet-ce. ●(1790) Ismar 214. cablus vehait ag en droug-ce. ●(17--) TE 8. cablus ag er péhet.

●(1857) LVH 232. mar d'on cablus ag er péh e demallér d'ein é gueu.

●(1912) MMPM 40. Me kabluz euz a gement all a wal-oberou. ●(1913) AVIE xv. kablus ag ur pehed benak. ●324. kablus a nitra.

(3) À reprocher.

●(1896) HIS 136. nitra kablus én hoñ.

(4) Kablus war : coupable de.

●(1857) LVH 62. hum rantet cablus ar en articl-zé.

●(1915) HBPR 112. dre ma ne en em gavond kabluz var netra. ●133. ne oant tam kablus var ar pez a rebechet d'hezo.

(5) Kablus da vezañ (graet, etc.) : coupable d'avoir (fait, etc.).

●(1878) EKG II 260. ker kabluz ha c'houi oun ive-ta da veza roet golo d'an Aoutrou Gall.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...