Devri

kabestrañ

kabestrañ

v. tr. d.

I.

(1) Enchevêtrer, mettre le licol, le chevêtre (à un cheval).

●(1659) SCger 49b. enchevestrer, tr. «cabestra.» ●(1732) GReg 339a. Enchevetrer, mettre le licou à un cheval, tr. «Cabestra. pr. cabestret.»

●(1876) TDE.BF 311b. Kabestra, v. a., tr. «Mettre le licou à un cheval.»

●(18--) SBI I 212. Cabestr d'in ma incane, tr. «Bride-moi ma haquenée.»

(2) Entourer le cou d'un lien.

●(1894) BUZmornik 182. ar zant her c'habestaz gant he stol hag hen treinaz betek eur garrek.

(3) local. Consolider une charretée à l'aide de la corde nommée «kabestr».

●(1909) BROU 209. (Eusa) Kábest Ce mot, et le verbe kabesta, ne se disent que d'une corde munie d'une poulie, et servant à consolider les charretées.

II. sens fig.

(1) Assujettir.

●(1870) FHB 271/74a. fallout a ra dezhan en em zizober eus a gement a ell cabestra an den. ●(1876) TDE.BF 311b. Kabestra, v. a., tr. «par extension, dompter, assujettir, soumettre, réduire, enchevêtrer.»

●(1911) BUAZperrot 560. ar bobl a oa kabestret dre eul lezen all. ●864. kabestra Breiz.

(2) Réfréner, dominer, subjuguer (ses envies, ses humeurs).

●(1905) KANngalon Ebrel 364-365. kabestra hon imor. ●(1906) KPSA 112. Eur vertuz all euz ar re genta eo kabestra hor c'hoantegesiou. ●(1906) KANngalon Genver 20. poagnit eveldhi da gabestra hoc'h imor.

(3) Maîtriser (qqn).

●(1915) HBPR 148. [er Gonvansion] An eil loden a glaske kabestra heben.

(4) Prendre (le cœur de qqn).

●(1938) CDFi 7 mai. eur vaouez hag he deus kabestret va c'halon dioustu.

(5) Tromper, prendre, attraper, duper.

●(1910) FHAB Kerzu 371. Ha me, lostek evel al louarn bet kabestret gant eur yar, ha distrei da di ar marichal.

(6) Kabestrañ berr =

●(1911) BUAZperrot 105. da gabestra berr anezo [gwall ioulou ar c'hig].

III. Lostek evel al louarn bet kabestret gant ur yar : voir louarn.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...