jujamant

m. –où Jugement.

●(1621) Mc 8. iugamantou re pront.

●(1790) Ismar 33. exelcein er Jugemant.

●(1861) JEI 198. Ne gredant-ind é tei ur jugemant hag é hè sul lagad hag e hùéle pêl perpet degueoret ar nehai.

●(1907) BSPD I 172. jujemant en Eutru Doué.