jentilaat

v.

(1) V. intr. Devenir plus gentil, plus aimable.

●(1894) BUZmornik 524. ann duk Per o veza chentilaet eunn tammik.

●(1905) IVLD 8. Va fried (...) a deuaz (...) da chentilât em c'henver.

(2) V. tr. d. Rendre plus tranquille.

●(1838) CGK 29. jentillât, en daou vinut, an tourc'h ar muia friant.