Devri

jabliñ

jabliñ

v.

I. V. tr. d.

(1) Mettre (qqn) dans l'embarras.

●(1907) VBFV.fb 35a. embarrasser, tr. «jablein.» ●(1919) DBFVsup 34a. jablein, tr. «embarrasser.» ●(1931) VALL 507b. Occuper, tr. «jablein (en mauv. part, brouiller, embarrasser).» ●(1939) KOLM 53. Dibaiañnat Bro Alban ne oè ket ul labour bras eroalh aveit jabein spered Kolmkel.

(2) Déranger.

●(1942) DHKN 70. En ijinour e gav digaréieu arré bout deit hoah d’où jabein.

(3) absol. (?) Se tracasser (?).

●(1904) LZBg Gwengolo 225. Er ré goh ne hrant meit jabein.

II. V. pron. réfl. En em jabliñ gant udb.

(1) S'occuper de qqc.

●(1939) KOLM 92. «Ne rahuizan ket,» emé er voéz, «a obér en treu diesan a gemennet dein obér, nag a em-jabein get treu en tiegeh (…).»

(2) Se préoccuper de, se gêner.

●(1976) LIMO 28 février. Perag en em jablein ged en dra-sé. ●ibid. Em jablein, se préoccuper de. ●(1979) LIMO 22 décembre. Ne fell ket mui em jablein ged netra. ●ibid. Em jablein, s'embarrasser, se gêner.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...