Devri

houlenn

houlenn

f. & adv. –où

I. F. Vague.

●(1849) LLB 449. En houlen ér steri en des bet hum foenvet. ●(1849) LLB 636. ur mor guenet t'en houleneu. ●1393-1396. en houlen (…) / É tarhein doh er roh.

II. Adv.

(1) A-houlenn : par vagues.

●(1804) RPF 123. adrez d'er flam-zé e saue à houlén hac à reclom, consideret-int én ur ovèle à dan. ●(1849) LLB 1029-1030. Me huél avel ur hoeh, a ziar er varlen, / Chistr douzoh eid er mél é ridek a houlen.

(2) A-houlennoù : ondoyant.

●(1872) ROU 93a. Ondoyant, tr. «A houlennou.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...