Devri

gwignal / gwigniñ

gwignal / gwigniñ

v.

I. V. tr.

A. V. tr. d.

(1) Gwignal an daoulagad : cligner des yeux.

●(1464) Cms (d’après GMB 306). Guingnal a nou lagat, guigner des yeux. ●(1499) Ca 106a. Guingnal an noulagat. g. guingner des yeux.

(2) Gwignal ub. : cligner de l'œil à qqn.

●(1732) GReg 173b. Cligner quelqu'un, guigner, faire signe des yeux à quelqu'un, tr. «Güignal ur re.» ●(1792) BD 4155. eman ous ma guignal da vonnet dequichen, tr. «Elle me fait de l'œil pour que j'aille près d'elle.» ●(17--) CT Acte II 705. eman ous me guinnal da vonet de chuchen, tr. «elle me fait signe d'aller près d'elle.»

(3) Guigner.

●(1732) GReg 481a. Guigner, regarder du coin de l'œil, tr. «Guïgnal. pr. guïgnet.»

B. V. tr. i. Gwignal da ub. : faire signe à qqn.

●(1849) LLB 640. Te huignou d'ein pelat a zoh er hareger.

II. V. intr. par ext. Faire des signes de la main, etc.

●(1903) MBJJ 209. 'n eur wignal gant ma biz ha gant ma fenn. ●(1910) MBJL 145. Ker 'n eus an Otro Bourne, gant e zaouarn, gwignal d'an dud tevel. ●(1913) AVIE 5. guignein dehé get é zehorn. ●(1925) DIHU 163/202. (Groe) Hugnal, tr. «faire signe, appeler avec le bras.» Dastumet de Vleimor.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...