Devri

gwellaat

gwellaat

v.

I. V. intr.

(1) Gwellaat da ober udb. : progresser en bien dans l'accomplissement d'une tâche.

●(1928) LEAN 70. Pa voe lavaret d'ezi oa galvet da wiska dilhad leanez, e welleas c'hoaz da bedi.

(2) Gwellaat eus ur c'hleñved : guérir d'une maladie.

●(1867) LZBt Genver 232. evit gwellaat euz ma derjen.

(3) (en plt d'un malade) Aller mieux.

●(1744) L'Arm 11b. Se porter mieux, tr. «Guellatt.»

●(1894) BUZmornik 234. n'oa ket iac'h eunn tachad a ioa, ha ne vellea tamm.

(4) Mont dre wellaat : s'améliorer.

●(1834) SIM 178. a drugare Doue e za bepret ar c'hustumou dre voellât.

II. V. tr.

A. V. tr. d.

(1) Améliorer.

●(1659) SCger 78a. meliorer, tr. «guellaat.» ●91a. perfectionner, tr. «guellaat.» ●(1732) GReg 32b. Ameliorer, faire des amelioremens, tr. «Güéllaat. pr. güélléet.» ●(1744) L'Arm 12a. Améliorer, tr. «Guellat.»

●(1849) LLB 82. guèlat ur gommenand. ●662. Disket guèlat ou frèh, disket guèlat ou gué.

(2) Guérir (une maladie).

●(1659) SC 105. Petra liuirit-u eus are a laqua, pe a ya da vuiniguen oc'h drouc ar mamou, ar vizcoul, ar barr auèl, ar chancr, al laerès, an aviés, ar roncet, nag eus are a ya da spina, da stanca ar goat, pe da vellaat clênvegeou dre oræsounou ha cæremoniou, ne int quet approuuet gant an Ilis ?

●(1907) AVKA 119. da wellât pep klenved.

(3) Guérir (un malade).

●(1790) MG 95. hur gùellad ag en droug-dèntt.

●(1907) AVKA 65. Kredi ret ec'h on barrek d'o kwellât ? ●124. ha gwellât a reas ho c'hlanvourien. ●(1913) AVIE 61. bout guelleit ag ou hlinùedeu. ●94. Jézus e huellas ur ioh tud ag ou hlinùedeu.

(4) Gwellaat ub. da ober udb. = e lakaat d'ober gwelloc'h an dra-se.

●(1905) KANngalon Eost 480. N'euz ket par d'ar C'hannad evit guellât an dud da henori ar Galoun Zakr.

(5) par euph. Châtrer, castrer (un animal).

●(1934) BRUS 361. Est-il châtré ? tr. «guelleit (spaùet) é ?»

(6) Gwellaat ub. ag udb. : faire passer (une envie, etc.) à qqn.

●(1792) HS 28. Mæss Doué e ouïass assèss hou guellat ag ur fantasi quenn estrange el ma hoai honnont.

► absolu.

●(1974) TDBP III 206. Ar gignadenn am-oa graet em gar na wella ket, tr. « l’écorchure que je m’étais faite à la jambe ne guérit pas »

B. V. tr. i.

(2) Gwellaat da : guérir (une maladie, etc.).

●(1856) GRD 286. eit gùellat de glinhuèd en inenaneu.

●(1907) BSPD I 153. eit guellat d'em goulieu. ●(1913) AVIE 61. El lovroni e zou ur hlinùed nen des ket a huellat dehou.

(2) Gwellaat da ub. : guérir qqn.

●(1913) AVIE 60. Eutru, mar karet, hui e hell guellat d'ein. ●(1919) BSUF 5. er burhudeu en doé groeit aveit guellat dehé. ●(1921) BUFA 192-193. ean e huellas d'ur voéz.

III. V. pron. réfl. En em wellaat.

(1) Guérir (d'une maladie).

●(1861) BSJ 76. Medecinour, hum huelleit hui-memb guet hou trameu. ●(1866) LZBt Ebrel 102. Evit en em wellaat euz ar friad en devoa bet.

(2) S'améliorer.

●(1950) KROB 26-27/7. evit en em wellaat war o micher.

IV. V. impers. Gwellaat war.

(1) (en plt de qqn de malade) S'améliorer, aller mieux.

●(1902) PIGO I 190. N'o devoa netra da rei d'ei da wellâd warni, rag an ti a oa paour noaz.

(4) (en plt d'une marchandise) Enchérir.

●(1866) FHB 73/167a. Evelse e vella var an ed hag ec'h eller esperout e talc'ho da vellat varnezhan.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...