Devri

gweañ

gweañ

v.

I. V. tr. d.

(1) Tordre, tortiller.

●(1732) GReg 929a. Tordre, tr. «güea. pr. güeet.» ●Tordre des branches en forme de chaînes, tr. «güea brinçzad.»

●(1876) TDE.BF 263a. Gwea, v. a., tr. «Enlacer, tordre, tresser.»

●(1919) LZBl Genver 29. oc'h he gwea hag he disgwea gant ernez.

(2) Gweañ en-dro da : entortiller autour de.

●(1925) BILZ 115. gwea ar gwial en-dro da stern ar c'hevell.

(3) Gweañ e c'houzoug da ub. : tordre le cou à qqn.

●(1732) GReg 218b. Tordre le cou à quelqu'un, tr. «guëa e c'houzoucq da ur re.»

●(1902) PIGO I 68. me 'wio d'id da c'houk, gwrac'h an tanfoeltr !

(4) Gweañ e revr : tortiller les fesses.

●(1974) SKOL 56/19. ne gomprenan ket ur siseurt en o sonerezh, mat hepken da lakaat a dud da weañ o reor.

(5) Gweañ e droad : se faire une entorse.

●(1876) TDE.BF 263a. En Cornouaille on dit gwea he droad, prendre une entorse à son pied. ●(1890) MOA 242a. Se donner une entorse, tr. «guea he droad (C[ornouaille]).»

(6) absol. Gweañ kevret, gweañ gant ub. : s'arranger, s'accorder avec qqn.

●(1879) ERNsup 155. n'omp ket evit gwea kevret, n'eo ket evit gwea gan-in, nous ne pouvons nous arranger ensemble.

(7) Gweañ poanioù : ensurer des peines, souffrir.

●(1942) VALLsup 63b. Endurer des peines, tr. «gwéa (poaniou).»

II. V. pron. réfl. En em weañ.

(1) S'entortiller, enlacer.

●(c.1718) CHal.ms i. Le lierre, la vigne le serpent s'entortillent autour des arbres, tr. «en deliau, en Iliau, er c'huin er serpant en him gue' en him dortuill' en him groun' ardrou er güe.» ●(1732) GReg 352b. Le liere & la vigne s'entortillent au tour des arbres, tr. «An ilio, hac ar guïny a zeu d'en em vea èn dro d'ar guëz.»

(2) Se tordre (de douleur).

●(1926) FHAB Du 416. an tri ailhon a n'em wef war an dachen, o iudal gant ar boan. ●ibid. A n'em wef, se tordent.

III. Komañs gweañ kevreoù : voir kevre.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...