Devri

gwazhenn .2

gwazhenn .2

f. –où cf. gwazhienn

I. (anatomie) Veine, vaisseau sanguin.

●(1499) Ca 95a. Goazenn. g. vaine. l. hec vena / e. ●(1557) B I 546. Ha quement goazenn so enn hy / A uoe guenompny disgruiet, tr. «nous avions (…) déchiré toutes les veines de son corps.» ●(1633) Nom 14a. Vena : veine : an gouazen, gouazien. ●Arteria, vena, vena pulsatilis : artere : an gouazen bras. ●176a. Excipulum : vaisseau où le sang coule de la veine : an vessel da reseruiff an goat á deu an gouazen. ●259b. Tabes : l'eticque, ou tisie : an eticq, gouaz en sæchidic. ●263b. Varix : veine de iambe pleine de sang melancholique : gouaz en em gar leun á goat melancolicq.

II. par ext.

(1) Veine d'une source.

●(1872) ROU 107b. Veine d'une source, tr. «voazenn.»

●(1959) BRUD 10/19. Ar wazenn ne ro mui netra ! ●(1961) BLBR 134/22. Gwazienn ar puns koz am-oa kavet.

(2) Veine d'une carrière, filon.

●(1633) Nom 229b. Vena : veine : gouazen douar.

●(1732) GReg 950b. Veine d'or, tr. «Goazenn aour. p. goazennou aour.»

●(1872) ROU 107b. Veine d'une carrière, tr. «voazenn.»

●(1931) VALL 305a. Filon, tr. «gwazenn f. pl. ou.»

(3) Veine du bois, de la pierre.

●(1732) GReg 950b. La veine du bois, tr. «Goazenn ar c'hoad.» ●La veine du roc, tr. «Goazenn ar roc'h.»

●(1876) TDE.BF 262b. Gwazenn, s. f., tr. «Veine du bois, des pierres ; pl. ou.»

(4) Rayon (de soleil).

●(1876) TDE.BF 262b. Gwazenn, s. f., tr. «rayon, parlant du soleil ; pl. ou.»

III. sens fig. Ruisseau.

●(1906) KANngalon Gwengolo 213. Ar groaz eo an eienen, an aoter ar voazen a zigas beteg ennomp miritou Jezuz-Krist.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...