Devri

gwadek

gwadek

adj.

(1) Saignant, qui saigne.

●(1732) GReg 838a. Saignant, ante, qui saigne encore, frais tué, tr. «Goadecq. van[netois] goédecq.» ●La plaïe est toute saignante, tr. «goadecq eo c'hoaz ar gouly.»

(2) Sanguinolent, mêlé de sang.

●(1732) GReg 843b. Sanguinolent, ente, teint de sang, tr. «Goadecq.»

●(1831) RDU 179. que ne sortias ér mæz guet un huiz goêdec.

(3) Ensanglanté, couvert de sang.

●(1732) GReg 843a. Une robe sanglante, tr. «Ur saë goadecq.»

●(1874) POG 161. dilladou gwadek. ●(1876) TDE.BF 233a. Goadek eo ar c'hik, tr. «la viande est saignante.»

●(1941) FHAB Meurzh/Ebrel 35. (Skrignag) Unnek beleg houarnezet / O tonet eus a Wened / O rochedou gwadek / O c'hlezeier torret.

(4) Sanguin.

●(1732) GReg 843b. Sanguin, ine, en qui le sang domine, tr. «Van[netois] goëdecq.» ●(1774) AC 131. ar gragues naturallamant goadec, tr. «les femmes d'un tempérament sanguin.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...