Devri

gregachiñ / gregachat

gregachiñ / gregachat

v. intr.

(1) Parler grec.

●(1732) GReg 471a. Parler grec, ou la langue grecque, tr. «gregaichi. pr. gregaichet. van[netois] gregageiñ.»

●(1921) FHAB Kerzu 315. Gallega, latinat, gregachat ha saoznegat a veze desket d'eomp er skoliou. ●(1973) BRUD 43-44/33. p'en em lakae da hregachi.

(2) par ext. Baragouiner, jargonner.

●(c.1718) CHal.ms i. Baragouiner, tr. «gregagein, coms en ul langag' troeit.» ●(1732) GReg 508b. Jargonner, tr. «gregaichi. pr. gregaichet. van[netois] gregacheiñ.» ●(1744) L'Arm 26a. Baragouiner, tr. «Grigachein.»

(3) Bégayer.

●(1890) MOA 140b. Bégayer, tr. «gregachi.»

(4) Baragouiner.

●(1890) MOA 137a. Baragouiner, tr. «gregachi.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...