Devri

gourmachiñ

gourmachiñ

v. tr. d.

(1) Gourmander.

●(1732) GReg 464a. Gourmander, quereller quelqu'un, tr. «Van[netois] gourmancheiñ.» ●(1744) L'Arm 175a. Gourmander, quereller, tr. «Gourmachein.»

●(1838) OVD 186. beta gourmachein er gourmandis memb.

(2) Assujettir.

●(c.1718) CHal.ms i. assuiettir, tr. «sugein, suiettein, gourmachein, donnein.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...