Devri

gaou .1

gaou .1

adj.

I. Attr./Épith.

(1) Faux.

●(1880) SAB 159. an testeni gaou. ●(1884) FHB 15/117a. Gaou eo, evelato, pa zeller piz a-walc'h.

●(1907) VBFV.fb 42b. faux, adj., tr. «geu.» ●(1937) DIHU 314/311. Nen dé ket geu laret neoah penaos ou des bamet kériz ha peizanted get ou boéhieu ken flour. ●(1939) KOLM 31. Geu e vehè laret é mant chomet tré ha tré èl me oeint bet groeit dehon. ●94. Ol er burhudeu (…) nen dint ket er uirioné pen-der-ben. Nen dint ket geu naket pen-der-ben.

(2) Ger gaou : parole mensongère, mensonge.

●(1575) M 2023. hep guer gaou, tr. «sans mentir.» ●2802. hep comps guer gaou, tr. «sans dire un mot de faux.» ●(1580) G 201. Hep comps faout en bet na guer gou, tr. «Sans dire aucun mensonge ni un mot faux.»

●(1962) TDBP II 449. hep lavaret ger gaou ebet, tr. «sans mentir.»

(3) Gwir pe c'haou : vrai ou faux.

●(1924) BILZbubr 39/868. pa vije eur c'hlemm enep hini pe hini eus ar bôtred, gwir pe c'haou, ar wialenn ac'h ê en-dro.

(4) fam. Toull-gaou : fausse gorge, fausse route.

●(1821) GON 443b. Toull-gaou, s. m., tr. «Trachée-artère, canal qui porte l'air aux poumons. A la lettre, trou-faux : c'est ainsi que l'on dit en quelques provinces : fausse-gorge.» ●(1857) CBF 9. Eunn tamm a zo eat em gouzoug dre an toull gaou, tr. «J'ai avalé un morceau de travers.»

II. Loc. adv. E gaou. voir e-gaou

(1) À tort.

●(1732) GReg 929a. A tort, injustement, tr. «E gaou.» ●On l'accuse à tort, tr. «E gaou e c'hacusér anezâ.»

●(1854) PSA I 284. goal gonz a han-omb é gueu.

●(1911) BUAZperrot 895. Tud fall a damallas Thomas e gaou, hag ar roue a oue re dear d'o c'hredi.

(2) Touiñ e gaou : parjurer.

●(1621) Mc 14. laquat re all da touet en gaou.

●(1659) SCger 88b. pariurer, tr. «touet e gaou.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...