Devri

fustañ / fustiñ

fustañ / fustiñ

v.

I. V. tr. d.

A.

(1) Battre (qqn) avec qqc., fustiger.

●(1499) Ca 89b. Fustaff. g. bastre. de fust / ou de baston. ●(1575) M 266. An ancaou so voar tro, tro distro hac ho fust, tr. «La mort est en tournée, en tours et détours, et les frappe.»

●(1659) SCger 149a. fusta, tr. «batre.» ●(1732) GReg 83a. Bastonner, donner des coups de bâton, tr. «fusta. pr. fustet.» ●85a. Batre à bons coups, tous portans, tr. «fusta. pr. et.» ●139a. On lui a donné sur le casaquin, tr. «fustet eo bet.»

●(1903) MBJJ 99. fustan 'nean gant gwalinier freilh. ●(1931) VALL 616a. Donner une raclée de coups à, tr. «fusta.» ●664b. Rosser, tr. «fusta.»

►absol.

●(1908) PIGO II 142. hag e krogas en eur skilhen, ha da fustan. ●(1927) FHAB Gouere 140. Kaer o doa fusti, ne oant ket evit kaout peg war al loened munut. ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 150. (note de F. Vallée) Fusta «battre» e Treger.

(2) Mettre un manche à un outil, emmancher.

●(1732) GReg 332b. Emmancher, mettre un manche à quelque outil, tr. «fusta ur beñvecq. pr. fustet.»

(3) Affûter (un canon).

●(1732) GReg 18a. Affuter les Canons. Les mettre en mire pour tirer, tr. «Fusta ar c'hanolyou.»

B. sens fig.

(1) Fustañ bro : courir les pays.

●(1908) KMAF 44. evit mont da fusta bro, eun tu bennak du-ze war-dro Pariz.

(2) Fustañ hent : tailler la route.

●(1926) FHAB Eost 310. Merc'hed Sant-pabu ato skanv a droad, a goate, a fuste, a faoute, a droc'he hend, hep sellet a-zehou nag a gleiz. ●(1931) VALL 667a. suivre sa route avec vitesse, tr. «fusta hent fam.»

II. V. intr.

(1) Courir, foncer.

●(1936) IVGA 22. Hag oun fustet kuit. ●198. fustit dre ar porz ! ●(1972) SKVT I 66. Fustañ a reas, dre dreuz koad Sant-Lorañz.

(2) par ext. (en plt du vent) Cingler.

●(1879) BMN 294. An avelou dirollet a fuste ken a ken.

►Ken a fuste : tant que faire se peut.

●(1951) BLBR 39-40/24. avel ha glao, ken e fuste.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...