Devri

frikañ

frikañ

v.

I. V. tr. d.

(1) Écraser, broyer.

●(1499) Ca 88a. Fricaff. g. froyer.

●(1659) SCger 17b. briser, tr. «friqua.» ●60b. froisser, tr. «friqua.» ●149a. frica, tr. «mettre en piece.»

●(1847) GBI II 258. Dre ma c'hanenn ma bugale, / Ar c'hloarek 'frike anezhe, tr. «A mesure que j'accouchais de mes enfants, / Le clerc les broyait.» ●(1876) TDE.BF 216a. Frika, v. a., tr. «Ecraser.»

●(1907) PERS 256. e frikaz d'ezhan he benn gant koat he fuzuil. ●(1911) BUAZperrot 838. e frikas e aval dindan e dreid. ●(1926) FHAB C'hwevrer 51. Iliz ar Gwir a gouezo en he foull ha hini ar Gaou a friko hag a vruzuno ar bed dindani.

(2) Briser, rompre.

●(1659) SCger 106a. rompre, tr. «frica p. friquet.» ●(1732) GReg 439b. Froisser, briser, tr. «fricqa. pr. et.»

(3) Frotter.

●(1499) Ca 193b. Tarauat et frotaff tout vn. vide in fricaff.

II. V. intr. Être en train d'être écrasé, broyé.

●(1902) PIGO I 75. trouz an avalo o frikan.

III. V. pron. réfl. En em frikañ =

●(1834) SIM 196. ur c'hoari d'en em fricqa.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...