Devri

fornier / forner

fornier / forner

m. –ion

(1) Fournier en charge de la cuisson du pain, boulanger.

●(1464) Cms (d’après GMB 242). fornnier, fournier. ●(1499) Ca 86b. Fornier. g. idem.

●(1659) SCger 59b. fournier, tr. «forner.» ●(1732) GReg 431b. Fournier, tr. «Fourner. p. fournéryen. fôrner. p. yen. fôrnyer. p. yen.» ●(17--) ST 452. Me zo eur fornier simpl euz a vourk Pluzunet, tr. «je ne suis qu'un simple fournier du bourg de Pluzunet.»

●(1839) BESquil 415. aveit gout guet er fournour hac ean en doé groeit peb tra èl ma fauté. ●(1857) CBF 71. kerz da c'houlen digant ar fornier ha goret mad eo he forn, tr. «va demander au fournier si son four est bien chauffé.»

●(1964) BAHE 38/35. Ar fornerion a brize ar balan d'ober gor.

(2) Fornier raz : fournier de four à chaux.

●(1925) BUAZmadeg 431. Kea breman da gaout ar fournerien raz.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...