forc'hañ

v. tr. d.

(1) Fourcher.

●(1864) KLV 11. forc'ha teil evit dont da drempa ann douar.

(2) Frapper, attaquer avec une fourche.

●(1922) BUBR 22/322. eur skeudenn a zant Mikeal o forc'ha Pol Gornek. ●(1942) VALLsup 81a. Frapper avec la fourche, enfourcher, tr. «forc'ha.»