Devri

foñsañ / foñsiñ

foñsañ / foñsiñ

v. tr. d.

(1) Constituer le plancher (d'une pièce).

●(1834) SIM 83. Cetu aze plench o fonci ar gambr, elec'h an tillach lous ha pounner.

(2) Foncer, mettre un fond à (un récipient).

●(1732) GReg 423a. Foncer une barrique, tr. «fonçza un doñnell.» ●Foncer un baquet, un seau, tr. «Fonçza ur c'helorn, ur sailh.»

●(1744) L'Arm 160b. Foncer un seau, un bacquet, tr. «Foncein ur seille, ur bailloc ou ranjott.»

(3) Mettre un fond à (un pantalon).

●(1996) GRVE 90. me zo arru skuiz o foñsañ dit brageier.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...