Devri

follañ / folliñ

follañ / folliñ

v. intr.

I. (en plt de qqn)

(1) Devenir fou.

●(1499) Ca 86a. Follaff. g. affoller. l. fatuo / as. ●(c.1500) Cb 87a. [follaff] Jtem stultizo / as g. folloyer. b. follaff.

●(1732) GReg 427b. Devenir fou, tr. «Folla. pr. follet.»

●(1869) SAG 56. p'o deuz klevet ani euz an turket, euz ar Juzevien a payaned, int bet follet.

●(1927) GERI.Ern 158. folla, folli, tr. «devenir fou.» ●(1927) KANNgwital 300/100. ne zaleont ket da goll o spered ha da folli.

(2) Follañ gant ar joa : devenir fou de joie.

●(1883) IMP 80. Peadra, evit guir, da folla gant ar joa !

(3) S'emporter.

●(1790) MG 405. ha possibl vehai en hou pehai anfin renonciét d'en devotion ha d'er grimaceu e uélèn bamdé gueneoh hac en dehai imbèrr me laqueit de follein ?

●(1872) ROU 82b. S'emporter, tr. «folla.»

●(1906-1907) EVENnot 20. (Priel) Follan e ra ouz ar medesin pa well e tifen d'ean ivan, tr. «s'emporter.» ●(1925) BUAZmadeg 583. e leac'h folli ha gourdrouz, ne rea nemet mouzc'hoarzin. ●(1951) BLBR 39-40/golo 3. Folli a reas ar glazik.

(4) Follañ gant an amourousted : s'amouracher.

●(1732) GReg 17b. Affoler d'amour, aimer passionément, tr. «folla gand an amourousded.»

II. (en plt de qqc.)

(1) S'animer.

●(1890) MOA 116b. Le vent animait le feu, tr. «an navel a lekea ann tan da folla.»

(2) (en plt du vent) Se déchaîner.

●(1872) ROU 80a. Le vent se déchaîne, tr. «Folla a ra an avel.»

●(1909) BROU 239. (Eusa) Se déchaîner, tr. «Folla a ra an avel.»

(3) Folliñ e draoù war ub. : être impétueux.

●(1947) YNVL 132. Ne foll ket mui da draoù warnout.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...