Devri

foeñviñ

foeñviñ

v.

I. V. intr.

(1) Enfler, gonfler.

●(1744) L'Arm 34b. Bouffir, tr. «Fouanhuein.. étt.» ●133a. Enfler, tr. «Foenhuein.. huétt.»

●(1849) LLB 122. ou laka [ou gran] de foenwein.

●(1922) EOVD 115. a pe huélér é foèuein diùhar un dén. ●(1927) GERI.Ern 158. foèùein, foañùein v. a. et n., tr. «enfler ; se gonfler.»

(2) (en plt d'un liquide) Enfler.

●(1897) EST 62. En deur e duem, e verw, e foenw hag e chumen, tr. «L'eau s'échauffe, bout, s'enfle et écume.»

(3) Bouffir (par l'orgueil, etc.).

●(1767) ISpour 250. é-ma foüenhùet hou calon guet er gloëre. ●(1792) HS 167. deine fol hac orgueilluss à üerso, e fouéüass houah hilleih davantage.

●(1838) OVD 45. que ne foénhuant guet en orgueil.

●(1907) VBFV.fb 36b. enorgueillir (s'), tr. «foèuein.» ●(1922) EOVD 126. En abilted e dro de zizinour a pe foèuer geti. ●(1927) GERI.Ern 157. foèùein, foañùein v. n., tr. «être fier.»

II. V. pron. réfl. En em foeñviñ.

(1) S'enfler, se gonfler.

●(1849) LLB 449. En houlen ér steri en des bet hum foenvet. ●501-502. en houlen / Doh hum foenwein ér mor, é turul é chumen.

(2) sens fig. Se vanter, faire le vaniteux.

●(1856) GRD 24. Péguement a dud péré e hum foënhue é credein én ou dès spered.

●(1913) AVIE 8. diskaret er ré um foèu / Get chongeu ou halon.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...