Devri

fleütal / fleütañ / fleütat / fleütiñ

fleütal / fleütañ / fleütat / fleütiñ

v.

(1) V. intr. (musique) Jouer de la flûte.

●(1499) Ca 85a. Flautat. g. fluter.

●(1732) GReg 420b. Jouer de la flûte, tr. «Fleüta. fleütal. ppr. fleütet. flaüta. pr. flaütet. Van[netois] flaouïtat. flaouïteiñ. ppr. et.» ●(1744) L'Arm 159b. Jouer de la fulute, tr. «Flaouitein, tatt.»

●(1907) VBFV.bf 22a. flaouitat, v. n., tr. «jouer de la flûte.» ●(1922) DIHU 130/63. Ur flaouit eit flaouitat. ●(1927) AVZH I 21. Fleütet hon euz deoc'h, ha n'hoc'h euz ket danset. ●(1927) GERI.Ern 155. flaüta, flaütal, fleüta, fleütal, V[annetais] flaouitat, flaouitein f., tr. «jouer de la flûte.»

(2) V. tr. d. Sonder (du beurre).

●(1732) GReg 875a. Sonder du beurre, enfoncer la sonde dans une potée de beurre, pour voir s'il est tout marchant, tr. «Fleüta ur podad amann. (Van[netois] fleüteiñ ur podad amonenn.» ●(1744) L'Arm 361b. Sonder (…) Du beure, tr. «Flaouitein amonænn.»

●(1927) GERI.Ern 155. flaüta, flaütal, fleüta, fleütal, V[annetais] flaouitat, flaouitein f., tr. «sonder (le beurre).»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...