Devri

flatal / flatañ

flatal / flatañ

v.

I. V. tr. d.

(1) Flatter.

●(1499) Ca 85a. Flataff. g. flater / lousangier. ●(1633) Nom 215b. Popysmus & popysma : flattement aux cheuaux : flatterez an rounceet, pa ô flatter.

●(17--) EN 2912. cair a nefou Satan (ma) gourd ous na ma flatal, tr. «Satan aura beau me menacer ou me flatter.»

(2) Dénoncer (qqn).

●(1728) Resurrection 1060. nefel quet flatal den. ●(1741) RO 831. a balamour ma teut da flatal a hanon. ●(1792) BD 1509. mar de ma flatal eheus choant, tr. «Si c'est me dénoncer que vous voulez.»

●(1908) BOBL 04 juillet 184/1a. flatel o mignoned dre dindan. ●(1914) FHAB Genver 28. karget da flattal ar re all. ●(1915) HBPR 81. flatta an tri belek mad. ●101. Ar veleien touerien o flata ho c'hamaraded. ●(1924) BILZbubr 39/867. flatal a raio ar re all.

►absol.

●(1915) HBPR 102. ar veleien touerien, dre voarizi, en em lakeaz da flata, goasoc'h eget biskoaz.

(3) Flatal an diñsoù : (?) piper les dés (?).

●(1783) BV 1304. me lar dach francamant hep flatal an dinsou.

●(1832) MOY.ms 149. hep flatal an disso, tr. (GMB 239) «(dire) sans ménagement, avec franchise.»

(4) [empl. devant une subord.] Rapporter (ce que l'on sait).

●(1915) HBPR 202. Ian Mezou, a flatas da zistrict Brest, oa bet beleien o lavaret an oferen.

II. V. pron. réfl. En em flatañ : se vanter.

●(1621) Mc 24. ouz em flataff, pe ouz em pligout euel pa en deffe euff gret.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...