faoutadur

m. –ioù

(1) Félure.

●(1732) GReg 402b. Félure, fente sans séparation entière, tr. «fautadur. Van[netois] fëutadur.»

●(1927) GERI.Ern 147. faoutadur m., tr. «fêlure, incision.»

(2) Fendage, action de fendre.

●(1732) GReg 404a. L'action de fendre, tr. «Fautadur.»