Devri

dizallañ

dizallañ

v.

I. V. tr. d.

(1) (en plt de qqn) Rendre la vue à.

●(1876) TDE.BF 160b. Dizalla, v. a., tr. «Désaveugler.» ●(1880) SAB 176. an ini en d-oa en dizalled. ●(1893) IAI 14. dall oa deuet da veza (...) beteg ma teuas (...) eun diskib (...) d'he zizalla.

●(1921) GRSA 269-270. un dén (...) hag e zizallè er geih tud, ou divoarè, ou digammè, ou diglenùedè.

(2) (en plt des yeux de qqn) =

●(1921) GRSA 157. deulagad Nasien hag e zo dizallet aben kaer.

(3) sens fig. Dessiller.

●(1866) SEV 214. evit dizalla ho spered. ●(1882) BAR 31. deuet eo abenn da zizalla an dud keaz-ze.

●(1906) BOBL 17 février 74/1b. da sklerijenni o c'henvroiz, d'o didalla. ●(1936) BREI 458/1d. da zidalla ar bobl kouezet dindan kraban tud Moskou.

II. V. intr.

(1) Recouvrer la vue.

●(1921) GRSA 156. ne zizallein ket éraok ma (...).

(2) sens fig. Ouvrir les yeux.

●(1924) ARVG Eost 172. mar boa unan dall bennak, didallan a reont ; digeri a ra o daoulagad d'ar wirione.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...