Devri

diwaller

diwaller

m. –ion

(1) Pâtre, pasteur.

●(1859) MMN 139. an dioualleur denvet lojet en e gabanenn plous. ●(1860) BAL 205. ur c'heaz dioualler denved. ●(1866) HSH 27. ho tiouallerien dênved. ●(1883) IMP vii. un divoaller denved.

●(1925) FHAB Ebrel 128. dioualler-moc'h eus e vicher. ●(1955) STBJ 36. pôtr-saout, pe diwaller lôned-korn.

(2) Protecteur.

●(1912) MMPM 112. Ne velan en dro d'in na diwallerien na mistri ginet.

►[empl. comme épith.]

●(1903) MBJJ 201. An Tad dioaller.

(3) Gardien.

●(1939) RIBA 32. Hag en dioallour sellet dre dorikel en nor dâl.

(4) Gardien de prison.

●(1915) HBPR 116. En despet d'an diouallerien, ec'h esaont mond, er zal, dre an nor. ●(1924) FHAB Du 177. merc'h dioualler ho prizon. ●(1928) BFSA 21. n'en doa nemet komzou kasaüs ouz e ziwallerien.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...