Devri

divarn .1

divarn .1

adj.

(1) Qui manque de jugement.

●(1860) BAL 61. da veza bet ken dall a ken divarn !

(2) Cruel.

●(1867) FHB 120/126a. Debri kig d'an oll deisiou / Eo giz an den divarn. ●(1872) ROU 79b. Qu'il est cruel ! tr. «Ac ê zo criz ha divarn ! ●(1890) MOA 300b. Impitoyable, tr. «divarn.»

●(1909) KTLR 114. Ar vugaligou geiz en em lakeaz var ho daoulin en eur c'houlen truez. Mez ar Rouf a ioa kris ha divarn. ●(1915) HBPR 158. Dirak al lezennou divarn oa bet great. ●178. eun den divarn mar d'oa unan.

(3) Insubordonné.

●(1872) ROU 89b. Insubordonné, tr. «divarn.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...