Devri

divarchiñ / divarchañ

divarchiñ / divarchañ

v.

I. V. intr.

(1) Divarchiñ ag : s'égarer, s'écarter de, du (chemin).

●(1790) Ismar i. de zivarchein ag en hènd drèd. ●339. de zivarchein ag en hènd mad.

●(c.1802-1825) APS 137-138. guet eun ne zivarchehen ag er gùir hent. ●(1821) SST 16. pe zivarcher ur ueh ag er fé.

●(1922) EOVD 114. ean e hersé er geh tud iouank-sé get kement a hèr én hent ag er santeleh, ma ou laké de gol kalon ha de zivarchein anehou. ●(1943) DIHU 380/202. hep divarchein ag en hent e heuliamb a houdé eih vlé ha tregont.

(2) Divarchiñ a-ziàr : s'égarer de, du (chemin).

●(1855) BDE 114. eit ne zivarchein quet a ziar en hent.

►absol.

●(1911) SPON 9. nen don ket mui ar en hent mat divarchet em es get en amzér tioél-men. ●(1976) LIMO 18 septembre. D'en dud enta héli en hént heb diverchein. ●Heb diverchein, tr. «sans se déporter.»

(3) (en plt de l'esprit de qqn) S'égarer.

●(1790) MG 248. ne lausquet meit bihannan ma heèllehait, hou speret de zivarchein.

(4) Se démentir, se contredire.

●(1907) VBFV.fb 28a. (se) démentir, tr. «divarchein.»

II. V. tr. d.

(1) Écarter, détourner (qqn du droit chemin).

●(17--) TE 112. Ne oai nitra capabl d'en divarchein ag é zeværieu.

●(c.1802-1825) APS 91. Er pehet, pehani em divarche ag er guir hent.

(2) Débaucher.

●(1659) SCger 40a. debaucher, tr. «diuarcha.»

(3) Déranger (qqn).

●(1856) VNA 194. Excusez-moi, monsieur, si je vous dérange de vos occupations, tr. «Escuset-mé, eutru, mar hou tivarchan a hou labourieu.»

(4) =

●(1838) OVD 70. dihoallet ne zehé tregasse digampèn er bed de zivarchein hou calon.

(5) Démonter.

●(1872) ROU 80b. Démonter, un meuble, tr. «divarcha.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...