Devri

divagiñ

divagiñ

v.

(1) V. intr. Débarquer, sortir d'un bateau.

●(1921) GRSA 250. Divagein e hra ar en aod. ●290. Divagein e hra Mordraéns ar en aod. ●311. Hui e zivago nezé. ●(1931) VALL 182b. Débarquer d'un navire, d'un bateau, tr. «divaga (n.).» ●(1939) ANNI 21. é tivagein ar aodeu en iniz.

(2) V. tr. d. Faire sortir d'un bateau, débarquer.

●(1931) VALL 182b. Débarquer d'un navire, d'un bateau, tr. «divaga (act.).»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...