Devri

disvirañ / diswirañ

disvirañ / diswirañ

v.

I. V. intr.

(1) =

●(1872) DJL 23. Gouskoude avechou e pleghe brankou ar Venn-dero koz ; ha neur ziswirat, e savent deuz an douar ar botret oa stribillet deuz ar funiou.

(2) (marine) Revirer.

●(1732) GReg 820a. Revirer, terme de Mer, tr. «Disvira. pr. disviret.»

II. V. tr. d. (sport) Retourner (qqn à la lutte).

●(1957) BRUD 2/87. Neuze Tomazig, divezvet, a zirviras e enebour, prim ha lijer. Skrivet : a zisviras en adembannadur CSDC 75.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...