Devri

distrobañ

distrobañ

v.

I. V. tr. d.

(1) Défiler (perles, etc.).

●(1659) SCger 41a. defiler, tr. «distropa.» ●144b. distropa, tr. «desenfiler.» ●(1732) GReg 256b. Defiler, ôter le fil d'une chose qui est enfilée, tr. «distropa. pr. distropet.»

●(1876) TDE.BF 151b. Distroba, v. a., tr. «Désenfiler ce qui est enfilé.»

(2) Prononcer, dire.

●(1936) IVGA 71. al lavarennou distrobet flour.

(3) (agriculture) Mettre le blé en javelles.

●(1962) EGRH I 65. distrobañ v., tr. « mettre en javelles le blé coupé à la faux. »

II. V. intr. (en plt de choses enfilées) Se défaire, se défiler.

●(1732) GReg 256b. Le chapelet se defile, tr. «Distropa a ra ar chapeled»

III. V. pron. réfl.

(1) En em zistrobañ diouzh ub., udb. : se défaire, se dépêtrer de qqn, qqc.

●(1905) KANngalon Du 540. ar persoun hag ar c'hatekiz (…) ne c'helli biken 'ta en em zistroba euz ar re-se ! ●(1924) FHAB Mae 171. klask a eure en em zistroba diouti. ●(1930) FHAB Meurzh 91. e klaske en em zistroba eus e liammou. ●(1936) PRBD 209. o peus c'hoant da veza en em zistrobet eus ar friko. ●(1941) FHAB Meurzh/Ebrel 32. evit gellout en em zistroba gwelloc'h a-ze diouz ar bed.

(2) En em zistrobañ a-douez an dud : s'extraire, se dégager de la foule.

●(1941) SAV 19/12. e c'hellas en em zistroba a-douez an dud.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...