Devri

distrob .1

distrob .1

adj.

I. Attr./Épith.

A.

(1) Dégagé.

●(1872) GAM 73-74. o kredi e vijent distrop a bep poan.

●(1928) LEAN 56. e vezot krenvoc'h, distrob diouz pep liamm.

(2) Qui n'est pas enfilé.

●(1732) GReg 256b. Defilé, non enfilé, tr. «Distrob.»

●(1876) TDE.BF 151b. Distrob, adj., tr. «Non enfilé.»

(3) (Démarche) déliée.

●(1905) HFBI 518. è balé drant a distrop.

B. sens fig.

(1) Dégagé, libéré (d'une occupation).

●(1872) ROU 80a. Dégager. Quand je serai dégagé de la moisson, tr. «pa vezin distrob diouz an eost.»

●(1922) FHAB Mae 144. distrob pelloc'h diouz o labour.

(2) =

●(1982) MABL I 92. (Lesneven) 'Gave gwelloc'h mont da zervezhiañ eget ober an dra-se, distropoc'h.

(3) Chom distrob diouzh udb. : ne pas se mêler de qqc.

●(1943) FATI 60. Aotrou Person Fatima a glask chom distrob diouz an abadenn-se.

(4) = (?).

●(1825) COSp 210. èl mei Doué ur mat souveræn, ur splander pur, ur vravité distrop.

II. Adv. =

●(1909) FHAB Gwengolo 266. Ac'hano e teu ive marteze ar gomzen bale e diere, bale distrob, buan.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...