v.
I. V. tr. d.
(1) Dissiper, disperser (l'obscurité, etc.).
●(1744) L'Arm 112b. Dissiper, (…) Détruire, tr. «Disstreahein.» ●(1790) MG 399. distreahein me zihoeldæd.
●(1838) OVD 17. tarh en dé de vitin, péhani én ur seuel, ne zistraihe quet én un taul en dihoeldet.
●(1907) VBFV.fb 31b. disperser, tr. «strèuein, distrèhein.»
(2) absol. Défaire (les andains).
●(1985) AMRZ 178. Distrevi a oa leda ar foenn trohet, brao hag ingal, war ar prad.
(3) sens fig. Dissiper (l'inquiétude, etc.).
●(1838) OVD 48. ha ma tistreahe ol er fal vlas e lausque [er péhèd] ar é lerh.
●(1907) VBFV.fb 31b. dissiper, tr. «distrèhein.» ●(1921) GRSA 15. Distrèhet e vo geton néhans hou spered. ●(1930) DIHU 227/66. aveit distrèhein er stad spered-sé. ●(1957) DSGL 232. distrèham or glahar.
II. V. intr. Se dissiper.
●(1790) PEdenneu 185. é tistreahein èl moguéèt. ●(17--) VO 65. ur vrumèn, péhani ne zistræh jamæs. ●(17--) TE 462. er madeu tamporal, péré e zistreah èl moguêt.
●(1838) OVD 33-34. hui er gùélou [er bed] é tistrahein dirac hou teulegad èl er moguêd. ●250. ol en treu-zé e zistreahou guet en amzér. ●(1861) BSJ 141. er splandér e zistreahas.
●(1910) ISBR 302. pelloh e vé ur chonj diazéet mat é tistrèh.
III. V. pron. réfl. En em zistrewiñ.
(1) Se dissiper.
●(1844) DMB 40. avel ur gogussen, / En hum zistré en inean vad. ●(1849) LLBg III 104. Er hogus hum zistrèh. ●(1857) GUG 75. é vadeu hum zistreah èl moguêd.
(2) (?) Se distraire (?).
●(1839) BESquil 249. ur galon touramntet guet mil rebreiche e glasque hum zivertissein hac hum zistréahein.