Devri

distrempet

distrempet

adj.

(1) Détrempé, délayé.

●(1499) Ca 66a. Distempret. g. destrempez. ●(1633) Nom 140a. Intrita, intritum : chaux amollie & destrempée : raz distrempet.

(2) Détrempé, trempé.

●(1829) HBM 2. o daou distrempet oll gant ar glao. ●(1854) PSA I 129. un tamig doar distrampet.

●(1909) NOAR 62. dindan e druilhou distrempet. ●(1943) FATI 75. Distrempet eo an douar, hag an draonienn n'eo mui nemet eul lennad bouilhenn ha pri.

►[empl. comme subst.]

●(1872) ROU 80a. Tout défait, tr. «Evel un distremped.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...