Devri

distrantell

distrantell

adj.

I. Branlant, instable.

●(1869) FHB 222/103b. da zevel ar pez zo coezet, da starda ar pez so distrantel. ●(1876) TDE.BF 151a. Distrañtel, adj., tr. «Qui n'est pas solide, qui ne tient pas.» ●(1890) MOA 149a. Branlant, tr. «Distrantell.»

●(1931) VALL 80a. branler, n'être pas fixé, serré, stable, tr. «beza distrantel.» ●300a. peu ferme, tr. «distrantell.» ●697b. peu solide, tr. «distrantell.» ●(1995) BRYV v 93. (Milizag) Eur gazeg treud kenañ hag eur harr distrañtell.

II. sens fig.

A. (en plt de qqc.)

(1) (en plt de paroles, de textes, etc.) Sans valeur.

●(1906) CDFi 09 juin. Ne ganont mui, va mab, mut int evel pesked, pe ma kanont eo eur sotinabez c'halleg bennag war eun ton distrantel ! ●(1907) FHAB Meurzh/Ebrel 39. Romaniou distrantel, moullet e traon ar gazeten. ●(1923) FHAB Ebrel 127. nag a hanoiou distrantel. ●(1931) VALL 249a. émettre des paroles peu sensées, tr. «ouroulat komzou distrantell fam.» ●(1942) FHAB Meurzh/Ebrel 104. kanaouennou (...) distrantell.

(2) (en plt d'une langue) Mal sue, mal maîtrisée.

●(1929) FHAB Ebrel 154. da zeski d'êzo eur galleg... distrantel. ●(1929) FHAB Gouere 271. eun trefoedach divalo evel ar brezoneg distrantell a gomz tud a zo.

(3) Accidenté, irrégulier.

●(1870) FHB 280/149b. bankou koz ha dizoare hag eur pave distrantel.

●(1964) BRUD 18/15. heñchou distrantell.

(4) Mal fait.

●(1909) HBAL 52. eur spontail distrantel n'eo ken ! a veac'h ma ve mad sa spounta brini ! ●(1958) BRUD 4/26. Traou distrantell, pennad gal ! ●58. Distrantell : heb feson, n'eus forz penaoz. ●(1960) BLBR 128/18. Labour zistrantell. ●(1962) EGRH I 65. distrantell a., tr. « mal fait, sans valeur, bâclé. »

(5) Superficiel.

●(1924) FHAB Du 411. hor pardoniou, en deiz a hizio, a zo diskaret gant ar c'hoariou distrantell a zaver en dro d'hon ilizou. ●(1925) FHAB Mae 187. goueliou distrantell, goueliou trouzus. ●(1935) FHAB Gwengolo 275. Dilhad giz Paris, dilhad distrantel, dilhad diwar zav, ha ne badont ket eun holl vad. ●(1956) BLBR 92/11. kemerout giziou distrantel. ●(1958) BRUD 3/8. lezennou distrantell an doare-skriva.

(6) Vacillant, instable.

●(1911) BUAZperrot 378. Napoleon Bonaparte, a stlapas ar c'houarnamant distrantel a oa e Pariz d'an traon.

(7) (Un pays) où rien ne pousse.

●(1978) BRUD à partir de janvier 1977).">BRUDn 19/16. eur vro vel Telergma, eur horn ken distrantel.

B. (en plt de qqn)

(1) (en plt des femmes) Débauchée, dévergondée.

●(1889) ISV 313. ar merc'hed distrantel-ze (...) ar pennou scanv-ze a zarempred an tavarniou.

●(1958) BRUD 4/34. eur vaouez distrantell.

(2) Démuni d'argent.

●(1876) TDE.BF 151a. Distrañtel, adj. C[ornouaille], tr. «Qui n'a pas d'argent en poche ; par extension, pauvre, déguenillé.» ●(1890) MOA 121n. Qui n'a pas d'argent, tr. «distrantell.»

(3) Déguenillé.

●(1876) TDE.BF 151a. Distrañtel, adj. C[ornouaille], tr. «Qui n’a pas d’argent en poche ; par extension, pauvre, déguenillé.»

●(1962) EGRH I 65. distrantell a., tr. « déguenillé. »

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...