Devri

distouv .1

distouv .1

adj.

I. Qui n'est pas bouché.

●(1732) GReg 106a. Qui n'est pas bouché, tr. «distouff.»

●(1876) TDE.BF 151a. Distouf, adj., tr. «Non bouché, sans bouchon, débouché.»

●(1903) MBJJ 52. siminalo, lezet distouf gant an Au. Doue. ●(1914) DFBP 77. débouché, tr. «Distouf.» ●(1925) FHAB Mae 199. Lezomp distouv, evel ma 'm eus grêt d'ar bier. ●(1931) VALL 74a. (bouteille) qui n'est pas bouchée, tr. «distouv.» ●(1962) EGRH I 65. distouf a., tr. « débouché. »

II. par ext.

(1) Ouvert.

●(1920) FHAB Mezheven 362. Fenestrou distouf.

(2) Sans couvercle.

●(1935) BREI 411/2c. pe ve distouf warnan pe ne ve ket.

(3) (Chemin) non barré.

●(1909) BLYA 30. Hent garo ar vue a chom distouf ha frank.

(4) Non abrité.

●(1866) LZBt Gouere 157. hag e liriz ann overn er meaz, distouv a bep tu.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...