Devri

disternañ / disterniañ / disterniñ

disternañ / disterniañ / disterniñ

v.

I. V. tr. d.

(1) Déharnacher (un cheval).

●(1732) GReg 259a. Deharnacher, ôter le harnois des chevaux, tr. «Distærna ar c'hesecq.»

●(1876) TDE.BF 150a. Disterna, distarna, v. a., tr. «Dételer, parlant des chevaux.» ●(1877) FHB (3e série) 24/195a. pa zistargnan va marc'h evit mont da ober eun affer bennac.

(2) Dételer (une voiture).

●(1877) FHB (3e série) 24/195a. e c'hellemp distargna hor paourkeaz kar heb rei daou vennec bep tro.

(3) Débarrasser (la table).

●(1932) BRTG 107. Éh oent é tistern ou miren hag é kemér ou hafé. ●(1932) GUTO 1. Disternet e voé en daul a hèr.

(4) Désencombrer.

●(1732) GReg 274a. Desencombrer, tr. «disterneiñ.»

●(1904) DBFV 61a. disternein, v. a., tr. «désencombrer.»

(5) Décadrer.

●(1876) TDE.BF 150a. Disterna, v. a., tr. «Tirer de son cadre.»

(6) Retirer du métier à tisser.

●(1904) DBFV 61a. disternein, v. a., tr. «désourdir.»

II. V. intr.

(1) Cesser de travailler, dételer.

●(1953) BLBR 58-59/14. N'en deus ket distarnet kouls lavaret epad ar pevar dervez.

(2) Disternañ a =

●(1917) LILH 2 a Gerzu. Didrous onn en anderù-men ha disternet em es a me fapérieu.

(3) Disternañ diouzh : cesser de.

●(1939) ANNI 34. Distern e hrér doh en tabut.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...